Arnar Hallsson

Af hverju?

Arnar Hallsson

Arnar Hallsson

Að birta skoðanir mínar hefur verið mér fjarlægt til þessa, en lengur get ég ekki setið hjá. Ég hef starfað í bænum í rúmt ár og kynnst hluta fólksins í Aftureldingu, mannvirkjum og aðstöðunni að Varmá.
Að þjálfa meistaraflokk karla í knattspyrnu hefur fært mér mikla ánægju. Meistaraflokkurinn samanstendur að miklu leyti af uppöldum leikmönnum. Sumir krakkanna í bænum þekkja þá með nafni og krakkarnir hreinlega elska að geta heilsað strákunum í liðinu og vera heilsað til baka með nafni. Yngri flokkar og meistaraflokkar félagsins mynda órjúfanlega heild. Meistaraflokkurinn skapar mikilvægar fyrirmyndir í nærumhverfi barnanna og krakkarnir veita ómetanlega endurgjöf til leikmannanna. Íþróttalíf er sameiningartákn og er hluti menningar hverfa og bæjarfélaga hérlendis.
Nýlega gaf ég mér tíma í að lesa stefnu bæjarins í íþrótta- og tómstundamálum. Þar kemur m.a. fram að gildi bæjarins séu: Virðing, Jákvæðni, Framsækni, Umhyggja. Ennfremur er þar fullyrt að í Mosfellsbæ sé frábær aðstaða og framúrskarandi íþrótta- og tómstundastarfsemi. Starfsemin er vissulega blómleg á mörgum sviðum, á því leikur enginn vafi. Aðstaðan er hins vegar því miður allt annað en frábær.
Eins og sumir bæjarbúar vita þá lék meistaraflokkur karla í knattspyrnu í 2. deild á síðustu leiktíð og ferðaðist vítt og breitt um landið. Ég get því fullyrt kinnroðalaust að mun smærri bæjarfélög um allt land sinna íþróttastarfi af meiri virðingu, framsækni og umhyggju en gert er í Mosfellsbæ. Ef við horfum á aðstöðuna í bæjarfélögum í kringum okkur t.d. Kaplakrika í Hafnarfirði, Ásgarð í Garðabæ, Kórinn og Fífuna í Kópavogi þá kemur samanburðurinn illa út. Ef horft er til aðstöðunnar á Sauðárkróki, í Grindavík og á Húsavík, mun smærri bæjarfélög með mun færri iðkendur, er samanburðurinn pínlegur.
Íþróttamannvirki að Varmá í eigu Mosfellsbæjar eru í slíkri niðurníðslu að leit er að öðru eins. Keppnisvöllurinn er ónýtur, grasrótin er að mestu dauð og völlurinn ónothæfur. Frjálsíþróttabrautin er stórskemmd og í mikilli niðurníðslu. Tungubakkasvæðið er orðið að nothæfu beitilandi fyrir hross en vart nothæft til íþróttaiðkunar því það er svo óslétt að iðkendum beinlínis stafar hætta af. Búningsklefum hefur ekki verið haldið við í áraraðir og anna engan veginn þeirri fjölbreyttu og miklu íþróttastarfsemi sem er í gangi í bænum. Ungir knattspyrnuiðkendur mega mæta fullklæddir á æfingar og geta ekki farið í sturtu að þeim loknum. Búningsaðstaða meistaraflokks karla og kvenna í knattspyrnu er með því óþrifalegra og sorglegra sem finnst hérlendis. Búningsklefi meistaraflokks karla í handknattleik er sennilega gróðrarstía myglu því fúgunni í sturtuklefanum hefur fyrir löngu skolað burt. Rétt er að halda því til haga að nýlega var skipt um gervigras á æfingavelli félagsins og að sama skapi rétt að láta fylgja að það var þá eitt elsta og versta gervigras landsins.
Mikið er talað um uppbyggingu á fjölnota íþróttahúsi sem eigi að breyta öllu. Já, það mun breyta miklu til að börnin geti hreinlega stundað knattspyrnu en verði ekki vísað frá sökum skorts á plássi til æfinga. En að mínu viti er bygging hússins sennilega þremur árum á eftir þörfinni og snertir ekkert á því hroðalega búningsklefahallæri sem í gangi er né því að engin félagsaðstaða er til staðar að Varmá.
Sé stefna bæjarins svo skýr, gildi bæjarins svo háleit og sé vilji bæjarbúa til öflugs íþróttastarfs svo mikill þá hljóta áleitnar spurningar að vakna. Af hverju er ástandið svo slæmt? Af hverju er framsæknin engin? Af hverju er virðing bæjaryfirvalda fyrir starfinu svo lítil? Af hverju er nauðsynlegu viðhaldi mannvirkja vísað í nefndir? Og síðast en ekki síst hvernig getur íþrótta- og félagsstarfið blómstrað ef hvergi er hægt að setjast niður á félagssvæðinu og upplifa okkur í sama liðinu eða hreinlega þrífa sig eftir æfingar?
Af hverju skiptir þetta allt máli? Í mínum huga er orsakasamhengið einfalt. Umhverfið mótar sjálfsmynd okkar og sjálfsmyndin mótar sjálfstraust okkar og sjálfstraustið hefur afgerandi áhrif á árangurinn.
Þetta eru mínar skoðanir og má ekki túlka sem skoðanir þeirra sem í forsvari eru fyrir Aftureldingu.

Arnar Hallsson þjálfari
meistaraflokks karla í knattspyrnu.

Stefán Ómar Jónsson

Uppbygging í Helgafellshverfi – fjölgun íbúða og stóraukin umferð

Á myndinni má sjá grófar útlínur 4. áfanga í Helgafellshverfi.

Á myndinni má sjá grófar útlínur 4. áfanga í Helgafellshverfi.

Stefán Ómar Jónsson

Stefán Ómar Jónsson

Gríðarmikil uppbygging hefur átt sér stað í Helgafellshverfi undanfarin ár. Hver byggingin á fætur annarri hefur risið í hverfinu og er breytingin mikil frá hruni þegar eitt fjölbýlishús stóð efst í landinu auk nokkurra stakra húsa.
Auk mikilla framkvæmda við uppbyggingu íbúðahúsnæðis í hverfinu er bygging Helgafellsskóla í fullum gangi og ráðgert er að hann hefji starfsemi í upphafi næsta árs.
Upphaflega var gert ráð fyrir rúmlega 1.000 íbúðum í Helgafellshverfi. Eftir hrun fór að lifna aftur yfir nýbyggingarframkvæmdum og hefur Mosfellsbær nú þegar samþykkt fjölgun íbúða um um það bil 150 samkvæmt yfirliti sem var lagt fram á 470. fundi skipulagsnefndar Mosfellsbæjar þann 26. október síðastliðinn. Fjölgun íbúða í hverfinu frá fyrstu skipulagsáætlunum er því um 15%.
Senn líður að því að uppbygging á 4. áfanga í Helgafellshverfi hefjist. Íbúar í Helgafellshverfi kannast eflaust við þá miklu umferð sem hefur verið samfara uppbyggingunni; umferð vörubifreiða, steypubifreiða og alls kyns annarra bifreiða sem tengjast uppbyggingu í hverfinu beint.
Þegar framkvæmdir hefjast við 4. áfanga verður það ekki bara umferð bifreiða sem tengjast uppbyggingunni, heldur einnig umferð bifreiða þeirra fjölmörgu íbúa sem fluttir eru í Helgafellshverfi og einnig umferð bifreiða til og frá nýjum Helgafellsskóla sem staðsettur er í miðju hverfinu. Eins og þeir sem hverfið þekkja vita er enn sem komið er aðeins ein aðalleið inn og út úr Helgafellshverfi, um Álafossveg.
Það er því mjög brýnt að fundin verði önnur aðkoma fyrir umferð sem tengist uppbyggingu áfangans, þannig að sú umferð þurfi ekki að fara í gegum íbúðahverfið og framhjá nýjum skóla.

Stefán Ómar Jónsson
bæjarfulltrúi Vina Mosfellsbæjar
og aðalmaður í skipulagsnefnd

Kolbrún G. Þorsteinsdóttir

Skýrar áherslur í fræðslumálum

Kolbrún G. Þorsteinsdóttir

Kolbrún G. Þorsteinsdóttir

17% aukning fjármagns á milli ára

Mosfellsbær er fjölskylduvænn bær og eftirsóknarverður til búsetu. Fjárhagsáætlun 2019 – 2022 ber þess merki að við mætum nú nýjum áskorunum og bætum verulega í svo skólar Mosfellsbæjar geti veitt sem allra besta þjónustu. Á það við leikskóla, grunnskóla og frístundaselin. Nú erum við að uppskera og verður starfsfólki og stjórnendum seint fullþakkað að hlúa vel að stofnunum Mosfellsbæjar.

Aukið fjármagn til skólanna og stoðþjónustan bætt
Í heild er áætlað að fjárframlög vegna fræðslumála á árinu 2019 nemi um 50% af útgjöldum bæjarfélagsins til málaflokka og er aukningin um 17% á milli ára og mikil áhersla lögð á að bæta stoðþjónustuna.
Í skólastefnu Mosfellsbæjar kemur fram að öll börn eigi að fá nám við hæfi í leik- og grunnskólum en foreldrar hafi einnig val um sérskóla. Á síðasta skólaári fór af stað verkefni í Lágafellsskóla þegar Fellið var sett á laggirnar. Markmið þess verkefnis er að mæta þörfum barna sem eiga við tilfinninga- og hegðunarvanda að etja auk námserfiðleika.
Nú í haust fóru af stað sambærileg verkefni í Varmárskóla sem hlotið hafa heitin Atómstöðin, Gerpla og Heimsljós. Hlutverk þessara þriggja úrræða er ólíkt en öll hafa þau að markmiði, líkt og Fellið, að mæta þörfum barna á námi við hæfi. Áfram verður stutt við uppbyggingu og þróun á þessum úrræðum innan skólanna. Einnig hefur verið lögð áhersla á að bæta skólabrag og bæta þannig líðan nemenda.
Um 11% barna í leikskólum Mosfellsbæjar eru af erlendum uppruna og um 9% í grunnskólum. Í Varmárskóla er kominn vísir að nýbúadeild og verður haldið áfram að styðja við þá þróunarvinnu sem þar á sér stað undir stjórn fagfólks.

Helstu áherslur í fjárhagsáætlun 2019 – 20122
• Skólastefna Mosfellsbæjar endurskoðuð
• Stoðþjónustan efld
• Upplýsinga- og tæknimál í grunn- og leikskólum verði áfram efld
• Fjölgað um stöðugildi í Listaskólanum til að sinna kennslu úti í grunnskólunum
• Hefja rekstur í fyrsta áfanga Helgafellsskóla í ársbyrjun.

Leikskólagjöld lækka
Í fjárhagsáætlun 2019 er áfram bætt við dagvistunarþjónustu fyrir yngstu bæjarbúana með því að bæta við 20 plássum á ungbarnadeildum Hlíðar og Huldubergs.
Í fjárhagsáætlun 2018 lækkuðu dagvistargjöldin fyrir yngstu börnin þannig að frá og með 13 mánaða aldri greiða foreldrar samkvæmt gjaldskrá gildandi leikskólagjalds óháð því hvort að barnið sé í leikskóla á vegum Mosfellsbæjar, einkareknum leikskóla eða hjá dagforeldri. Almenn gjaldskrá leikskóla mun lækka um 5% frá hausti 2019.

Um nýjan Helgafellsskóla
Að lokum er mikilvægt að minnast á nýjan grunnskóla í Helgafellshverfinu. Fyrsti áfangi skólans verður tekinn í notkun um næstu áramót en þá hefja 1.-5. bekkur nám við skólann auk einnar deildar í leikskóla þar sem eru 5 ára börn. Árið þar á eftir verður skólinn fyrir 1.–6. bekk og heldur þannig áfram upp í 10. bekk. Við upphaf skólaársins 2019-2020 er áætlað að annar áfangi byggingarinnar verði tilbúinn.
Það er bjart framundan og Mosfellsbær að stækka og blómstra sem aldrei fyrr. En hér hefur aðeins verið nefndur hluti af þeim góðu verkefnum sem framundan eru. Höldum áfram að hlúa að því sem okkur er kærast.

Kolbrún G. Þorsteinsdóttir
formaður fræðslunefndar Mosfellsbæjar

Björn Traustason

Viltu stuðla að aukinni kolefnisbindingu með kaupum á íslensku jólatré?

Björn Traustason

Björn Traustason

Íslendingar geta lagt sitt af mörkum til að auka bindingu og minnka losun gróðurhúsalofttegunda. Við getum minnkað losun með því að keyra bílinn minna, nota minna plast, minnkað matarsóun og fleira. Við getum einnig stuðlað að aukinni bindingu koltvísýrings úr andrúmslofti.
Skógrækt og landgræðsla stuðla að aukinni bindingu og endurheimt votlendis stuðlar að minni losun frá mýrum. Við getum tekið þátt í ýmsum leiðum til að kolefnisjafna okkur, en sú leið sem lítið hefur verið rætt um er að stuðla að aukinni kolefnisbindingu með kaupum á íslenskum jólatrjám. Íslensk jólatré eru að mestu leyti greni og fura, en það eru trjátegundir sem binda töluvert mikið kolefni þar sem þetta eru yfirleitt hraðvaxta tegundir.
Algengt er að fyrir hvert jólatré sem keypt er séu gróðursett 30 tré í staðinn. Búast má við að 15 af þeim séu aftur tekin sem jólatré eða verði fyrir áföllum, grisjuð burt o.s.frv. Það þýðir að hin 15 ná að vaxa og verða jafnvel yfir 20 metrar á hæð þegar fullum vexti er náð eftir áratugi.
Reikna má með að meðaljólatréð sé búið að binda tæpt kíló af kolefni á vaxtarskeiði sínu. Þau tré sem plantað er í staðinn munu á vaxtarskeiði sínu binda yfir 5 tonn af kolefni. Með kaupum á íslensku jólatré er því verið að stuðla að framtíðar kolefnisbindingu upp á a.m.k. 5 tonn kolefnis! Meðalstór fjölskyldubíll sem ekinn er 17.000 km á ári losar 2150 kg af koltvísýringi út í andrúmsloftið á hverju ári og samsvarar það 580 kg af hreinu kolefni út í andrúmsloftið. Þetta þýðir að kaup á einu jólatré stuðlar að framtíðar kolefnisbindingu á við 9 ára akstur bíls!
Að sjálfsögðu eru margir óvissuþættir í þessu reikningsdæmi, en það er hins vegar engin óvissa falin í því að þú getur farið út í Hamrahlíðarskóg, keypt þér í íslenskt jólatré og stuðlað þannig að bindingu kolefnis til framtíðar. Er það ekki flott jólagjöf?
Jólatrjáasala Skógræktarfélags Mosfellsbæjar hefst sunnudaginn 9. desember kl. 13 með opnun jólaskógarins í Hamrahlíð. Hvetjum við alla til að mæta og taka þátt í skemmtuninni – og að sjálfsögðu að kaupa íslenskt tré úr skóginum.

Jólakveðja, Björn Traustason
Skógræktarfélagi Mosfellsbæjar

Ólöf Kristín Sívertsen

Njótum samverunnar

Ólöf Kristín Sívertsen

Ólöf Kristín Sívertsen

Nú nálgast jólin óðfluga og aðventan er rétt handan við hornið. Flestir virðast sammála um að það besta við þessa hátíð ljóss og friðar sé samvera með fólkinu sem maður elskar.
Fólk fer ýmsar leiðir til að njóta samvistanna, skreyta, baka, borða góðan mat, spila, leika sér úti og svo mætti lengi telja.

„Samverudagatal“
Hvernig væri t.d. að gera dagatal fyrir þessi jól sem snérist um leiki, hreyfingu og samveru fjölskyldunnar? Leyfa öllum í fjölskyldunni að taka þátt í gerð þess í sameiningu og síðan fengi hver og einn að vera með einn dag sem kæmi hinum á óvart?
Hægt væri að hafa vasaljósagöngu, skautaferð, spilakvöld, baksturkvöld, kósýkvöld, stjörnuskoðun og ýmislegt fleira spennandi í dagatalinu. Dagatal sem þetta þarf ekki að kosta krónu en það er alveg klárt að það skapar skemmtilegar samverustundir og dýrmætar minningar.

Samvera í jólapakkann?
Það er um að gera að huga tímanlega að jólagjöfum svo það sem á að gleðja skapi ekki streitu hjá þeim sem gefur. Ef við ætlum að kaupa jólagjafir þá er sjálfsagt að versla eins mikið í heimabyggð og hægt er og svo má líka hugsa hvort maður geti búið til jólagjafir sjálfur.
Margir eiga nóg af öllu og þá er spurning hvort gjafakort á upplifun af einhverju tagi sé ekki málið? Og hvað með samveru í jólapakkann?
Ég minnist þess t.d. með hlýju þegar við fengum gjafakort upp á kvöldverðarboð með heimagerðu lasagna frá syni okkar, það var toppurinn þau jólin!

Verum meðvituð um hvað við þurfum og reynum að vera nægjusöm og hófstillt. Aðventan og jólin eiga að snúast um samveru, vináttu og kærleik. Hlúum að því og þá erum við að gefa okkur sjálfum og fólkinu í kringum okkur bestu gjafirnir sem hægt er að hugsa sér. Njótum samverunnar.

Ólöf Kristín Sívertsen,
lýðheilsufræðingur og verkefnisstjóri Heilsueflandi samfélags í Mosfellsbæ

Lilja Kjartansdóttir

Hraður heimur – Mikilvægi skólaráðs og foreldrafélags

Lilja Kjartansdóttir

Lilja Kjartansdóttir

Skólum í Mosfellsbæ fer ört fjölgandi samhliða íbúafjölgun.
Fyrir þessari fjölgun hlýtur að vera ástæða en bæjarfélagið laðar til sín fjölda fólks árlega sem að stórum hluta er barnafólk, en almennt er vel haldið utan um skóla bæjarins – það hefur fræðslunefnd verið kynnt á undanförnum vetri þar sem undirrituð er nýr áheyrnarfulltrúi.
Við lifum í heimi þar sem tækninni fleygir hraðar fram en mínútunum. Til þess að halda í við þennan hraða heim er mikilvægt að fylgjast sífellt með skólahaldi ásamt öryggi, aðbúnaði og velferð nemenda, en því hlutverki gegnir skólaráð skólanna samkvæmt reglugerð um skólaráð við grunnskóla.
Skólaráð starfar í náinni samvinnu við stjórn foreldrafélags en vert er að minnast einnig á mikilvægi þess félags því það tryggir meðal annars samvinnu heimili og skóla, þá tvo staði sem barnið eyðir mestum tíma sínum á og mikilvægt er að samhljómur sé þar á milli.
Barnið lærir það sem fyrir því er haft, bæði í skólanum og heima fyrir. Það að aðilar í þessum ráðum séu sífellt á tánum tryggir starfsumhverfi starfsfólks og nemenda og styður við foreldra, og með því má auka gæði skólahalds, starfs- og námsferla svo um munar.

Lilja Kjartansdóttir
áheyrnarfulltrúi Vina Mosfellsbæjar í fræðslunefnd

Úrsúla Jünemann

Sitthvað um trjárækt

Úrsúla Jünemann

Úrsúla Jünemann

Við hjónin fluttu í Mosfellssveit fyrir 35 árum, keyptum lítið raðhús í Arnartanganum.
Ég man fyrstu árin okkar á nýja staðnum og hversu skelkuð ég var oft þegar óveðrin gengu yfir á veturna og ég var alltaf að bíða eftir að rúðurnar myndu splundrast þegar þær bylgjuðust út og inn. Þá var lítið um hávaxinn gróður og frekar skjóllítið. Við búum ennþá á sama staðnum en í dag er mjög skjólgott hérna og maður finnur varla fyrir óveðrum lengur. Hvað veldur? Jú, í flestum görðum hér í kring eru tré, sum jafnvel há og krónumikil. Austan við Arnartanga er þreföld röð af háum og fallegum öspum sem tekur allan mátt úr austanrokinu sem er aðalóveðursáttin hér.
Í Varmárskólanum þar sem ég vann lengi vel var oft erfitt að hafa börnin úti í frímínútunum. Það var nefnilega efnisnáma austan við skólann og í hvassviðri var mikið sandfok yfir svæðið, alveg inn í Holtahverfið. Þá var ekki verandi úti. Í dag er þarna fallegt útivistarsvæði, svonefndur Ævintýragarður sem býður upp á marga möguleika. Bærinn hefur gert mjög gott á sínum tíma að kaupa þetta land og græða upp. Sandfok og skaflamyndun við skólann og í Holtahverfinu heyrir að mestu sögunni til.
Það er vitað mál að ræktun á skógi og skjólbeltum hefur veruleg áhrif á nærveðrið. Og svo tölum við ekki einu sinni hér um alla kolefnisbindingu sem skógræktin skapar. „Græni trefillinn” á höfuðborgarsvæðinu tekur á sig betri og betri mynd. Þar leggja bæjarfélögin sitt af mörkum að græða upp og skapa skjól á stærri skalanum.
Víðar í bæjarlandinu okkar vaxa upp myndarlegir skógar. Skógræktarfélagið okkar hefur mestan heiðurinn af því. En undanfarið hefur bærinn einnig komið að þessu. Það er ekki lengur á færi fámenns hóps áhugamanna að sinna öllu því sem fellur til við umhirðu skógana.
Skiptar skoðunar eru um það hvar á að rækta tré og hvaða tegundir. Hávaxin tré eins og ösp og greni eiga ekki allstaðar heima. Ekki í litlum görðum og ekki á stöðum þar sem við viljum njóta útsýnisins. Ösp og greni eru hins vegar afar gagnleg til skjólmyndunar á opnum svæðum, þau vaxa hratt og þola flest allt. Til að losna við leiðinlega fræullaþekju frá öspunum má passa sig á að nota karlkyns plöntur. Öspin er nefnilega sérbýlistré, sem sagt annaðhvort karl eða kona.
Þeir sem vilja ekki há tré í görðunum sínum ættu að huga vel að tegundarvali. Ekkert er ljótara en að sjá tré sem er búið að „kolla“, saga ofan af. Og öspin sem er búið að misþyrma þannig „þakkar fyrir sig“ með því að mynda ótal rótarskot.
Þar sem ég á heima er örstutt á göngustíg með frábæru útsýni á Esju og Leiruvoginn. Þarna geng ég oft við sólarlag eða stjörnubjartan himin og norðurljós. Á svona stöðum á ekki að planta trjám sem munu skyggja fyrir útsýni. Því miður hafa menn þarna plantað, meira af kappi en forsjá, sitkagreni sem eru núna að ná metrahæð. Eftir nokkur ár munu þau spilla útsýninu. Þá er hætta á að menn taki lögin í sínar hendur og fella eða skemma þessi tré. Nú þegar ber svolítið á því. Metra há tré eru verðmæt og hægt væri að flytja þau annað, á staði þar sem vantar skjól, t.d. við skóla, leikvelli og útikennnslusvæði. Eða allavega leyfa skógræktarfélaginu að taka fallegustu trén og selja sem jólatré og bjarga þar með verðmætum.
Það má segja að skógrækt á Íslandi sé að slíta barnskónum. Hún er ennþá ung grein en á sér greinilega mikla framtíð. Fagþekkingin er að aukast og aðferðir verða sífellt betri og árangursríkari.
Mosfellsbærinn okkar er fallegur og grænn bær með marga möguleika til útivistar. Höldum áfram að rækta skóg og bæta landið á þar til heppilegum stöðum með heppilegum tegundum.

Úrsúla Jünemann, kennari á eftirlaunum, leiðsögumaður og náttúruvinur.

Berta Þórhalladóttir

Munum að njóta augnabliksins

Berta Þórhalladóttir

Berta Þórhalladóttir

Nú fer senn að líða að jólum og lífsgæðakapphlaupið eykst til muna. Stressið og álagið færist í aukana og við þeytumst um göturnar eins og sjálfvirk vélmenni sem varla eru til staðar.
Við mætum í vinnuna og eigum við þá eftir að versla inn, útbúa mat, taka til og að sinna börnunum okkar. Ekki má gleyma að jólin nálgast og þá bætast við hin ýmsu verkefni eins og að skreyta, versla jólagjafirnar, hitta vini og ættingja í jólaboðum og mæta ef til vill á jólaskemmtanir.

Hér koma tvö atriði sem gott er að vera meðvitaður um áður en álagið yfirtekur gleðina í lífinu.
1. Staldra við til að njóta augnabliksins. Oft á tíðum erum við föst í daglegri rútínu, þá getur gleymst að anda inn og út og fanga þau einstöku augnablik sem skipta okkur máli.
Ég mæli því eindregið með að stoppa og staldra við, allavega einu sinni á dag og vera meðvitaður um það sem þú ert að gera hér og nú. Því oftar sem við náum að tileinka okkur að staldra við eitt augnablik, standa eða líta upp frá þeim verkefnum sem við erum að takast á við, þá verður okkur ljóst mikilvægi þess að vera meðvitaður um umhverfið og okkur sjálf.

2. Sjálfsrækt. Í nútímasamfélagi gleymum við oft að hlúa að sjálfum okkur, við erum svo upptekinn af að þóknast öðrum, hugsa um börnin, makann, hitta vini og vinnufélaga. Ég er ekki að segja að þetta sé ekki mikilvægur þáttur en það er einnig mikilvægt að hlúa vel að sjálfum sér. Sérstaklega þegar við erum undir miklu álagi.
Sjálfsrækt þarf alls ekki að taka langan tíma en getur skipt sköpum fyrir andlega heilsu. Dæmi um sjálfsrækt er að fara í göngutúr, lesa góða bók, fara í heitt bað eða skella sér í ræktina.
Ég vona þetta komi að góðum notum fyrir ykkur í jólagleðinni – munum að njóta hverrar stundar.
Yfir og út.

Berta Þórhalladóttir
Kennir Tabata í World Class Mósó á þriðjudögum og fimmtudögum kl: 18:20.

Kristín Vala Ragnarsdóttir

Leyndarmál tískunnar

Kristín Vala Ragnarsdóttir

Kristín Vala Ragnarsdóttir

Við lifum á tímum skyndibita og skynditísku. Þegar við opnum blöðin, eyðum tíma á fésbók eða vöfrum um á alnetinu er endalaust verið að kynna okkur fyrir nýjustu tísku.
Það þykir algjörlega saklaust að kaupa sér nýjasta stílinn, jafnvel þó að fataskápurinn sé troðfullur. Það eru ný mynstur, ný snið, nýir litir sem koma í búðirnar reglulega og þá finnst mörgum erfitt að vera í tísku síðasta árs. Eða hvað?

Ég þekki fólk sem kaupir nær aldrei nýjar vörur umhverfisins vegna, byrjar fyrst að skoða það sem það vantar í t.d. Kolaportinu eða búðum Rauða krossins. Margar af mínum uppáhaldsflíkum í gegnum tíðina hafa verið fundnar í búðum góðgerðasamtaka í þeim borgum sem ég hef búið í. Börnin mín ólust upp í fötum sem ég keypti fyrir lítið fé í sams konar búðum. Samt voru þau alltaf fín, enda rata föt þeirra sem eyða miklu fé í föt til t.d. Rauða krossins. Í Mosfellsbæ er haldinn reglulegur skiptimarkaður á barnafötum þar sem fólk getur komið með þær flíkur sem börnin þeirra hafa vaxið upp úr og fengið stærri flíkur sem þau passa í. Þetta er algjörlega frábært tækifæri, en mjög fáir nýta sér þennan skiptimarkað. Hvers vegna skyldi það vera? Líklega er það vegna þess að fólk gerir sér ekki grein fyrir þeim umhverfisáhrifum sem fataframleiðsla veldur.

Tökum t.d. hettupeysu úr bómull. Það þarf yfir 10.000 lítra af vatni til að framleiða peysuna! Það væri nóg drykkjarvatn fyrir 13 manns í ár! Það þarf 15.000 lítra af vatni til að framleiða gallabuxur. Fataiðnaðurinn er í topp 5 sætum þess iðnaðar sem mengar mest í heiminum – og er þar í hópi með olíuframleiðendum. Eitt hundrað milljarðar nýjar flíkur eru framleiddar árlega. Bómull er nýtt í 43% af flíkum sem eru seldar í Evrópusambandinu. Á bómullarökrum er notað skordýraeitur sem mengar vatn og er skaðlegt fyrir þá sem vinna á ökrunum. Efnin eru lituð með litarefnum sem skaða þá sem vinna við litunina og mengar vatn. Í Indónesíu, þar sem 400 fataverksmiðjur er að vinna á bökkum Citarum-ánnar, er að finna eitruðu þungmálmana kvikasilfur, kadmíum, blý og arsenik. Aralvatn í Kazakhstan hefur stórminnkað vegna áveituvatns til bómullarræktunar.

Þegar við kaupum okkur ódýran skyndibómullarbol sem er aðeins notaður í nokkur skipti og lendir síðan í gámi í Sorpu, erum við ekki að borga fyrir allan þann kostnað sem til féll við framleiðslu bolsins. Við borgum ekki fyrir umhverfisáhrifin, heilsuáhrifin eða samfélagsáhrifin. Algjör vitundarvakning er nauðsynleg til þess að fá fleiri til að hugsa sig um tvisvar áður en skroppið er í búð til að kaupa enn eina flíkina.

Á Íslandi getum við staðið okkur miklu betur, verslað í búðum sem selja notuð föt eða tekið þau í skiptimarkaði Rauða krossins. Þið eruð öll velkomin á skiptifatamarkað í húsnæði Rauða kross Mosfellbæjar í Þverholti 7 á miðvikudögum frá 13-16 (13-18 eftir áramót) þar sem unnt er að skipta á fötum á börn 12 ára og yngri. Þannig getið þið orðið umhverfisvinir og um leið kennt börnunum ykkar að láta sig umhverfið varða.
Þess má geta að fatamarkaðurinn verður einnig í Kjarna þann 1. desember ásamt fleiri góðum gestum. Tilvalið til að gera jólainnkaupin á hagkvæman og vistvænan máta.

Kristín Vala Ragnarsdóttir,
meðstjórnandi hjá Rauða kross Mosfellsbæjar

olga

Hugleiðing um menningarmálefni

olga

Olga J. Stefánsdóttir

Kæru Mosfellingar, mig langar að byrja á því að þakka fyrir það traust sem okkur í Vinum Mosfellbæjar var veitt í kosningunum síðastliðið vor.
Nýlega fór fram fyrsti fundur í nýrri menningar- og nýsköpunarnefnd Mosfellsbæjar, þar sem farið var yfir þau mál sem efst eru á baugi hjá nefndinni. Opinn fundur íbúa í Hlégarði í október sl., þar sem leitað var hugmynda að áherslum um menningarmál var mjög áhugaverður og verður spennandi að sjá samantekt og helstu niðurstöður þess fundar þegar sú vinna er tilbúin.
Mikilvægt er að íbúar hafi tækifæri til að koma skoðunum sínum á framfæri í öllum aldurshópum. Það er gott að búa í Mosfellsbæ og mikilvægt að íbúar geti verið með í skoðanaskiptum í stefnumótun eins og menningarmálum þar sem það erum jú við sem búum hér sem munum taka þátt í og sækja viðburði.
Gróska í menningarmálum er flestum mikilvæg, því að búa í góðu menningarlegu samfélagi þroskar okkur, veitir gleði og minnkar samfélagslega einangrun. Einnig höfum við mörg tækifæri til nýsköpunar á sviði menningar- og atvinnumála með frjóum huga, áhuga og elju.
Óska ykkur öllum gleði og friðsældar á aðventunni.

Olga J. Stefánsdóttir
áheyrnarfulltrúi Vina Mosfellsbæjar
í Menningar- og nýsköpunarnefnd

varmagrein

Bráðgerir nemendur í Varmárskóla

kennsla

varmagreinÁrni Jón Hannesson, umsjónarkennari í Varmárskóla hefur kennt mörgum nemendum þar á bæ. Hann hóf kennslu við Varmárskóla árið 1998. Hann hefur allar götur síðan tileinkað starf sitt börnum, menntun þeirra og velferð.
Árni hefur verið að þróa kennsluefni fyrir börn alveg frá því að hann hóf störf sem kennari. Haustið 2017 byrjaði hann að bjóða bráðgerum nemendum viðbótarkennslustundir. Kennslustundirnar eru í boði eftir hefðbundna kennslu og hafa nemendur Varmárskóla ásamt nokkrum nemendum Krikaskóla mætt í þessa skapandi tíma hjá Árna.
En gefum Árna orðið:
„Ég leyfi nemendum svolítið að ráða hvað er rætt um hverju sinni. Hvað langar þau að læra meira um, hvar liggur áhuginn. Það hafa verið að mæta hjá mér 15-20 börn úr 4. til 5. bekk annan hvern þriðjudag, svo hina þriðjudagana hafa verið að mæta 18-23 börn úr 6. til 8. bekk.
Í einni kennslustundinni tókum við fyrir umræður um Hubble sjónaukann, skoðuðum myndir og myndbönd. Út frá þeirri umræðu spratt áhugi barnanna á sólinni. Við skoðuðum myndbönd af sólinni, stjörnuþokum, vegalengdum í alheiminum, lofthjúp jarðar og nokkrum þekktu, stjörnum í okkar ímynduðu stjörnumerkjum, s.s. stjörnurnar í Órionþokunni, Fjósakonurnar 3 og Andrómedu og margt fleira.
Reikistjarnan Mars er í miklu uppáhaldi hjá mér og krökkunum. Við erum búin að skoða myndir af algengum hlutum og lífverum sem eru teknar í gegnum rafeindasmásjá.“
Eins og fram kemur í greininni er Árni duglegur að leyfa áhuga krakkanna að ráða för. Stjörnufræðin er þar ofarlega á blaði og vildu krakkarnir vita ýmislegt um fjarlægðir og stærðir. Sífreri og metangas ásamt öðrum náttúrufyrirbærum er eitthvað sem vekur áhuga barnanna.
Árni vinnur með ýmis stærðfræðihugtök eins og flatarmál og ummál. Einnig hefur hann verið duglegur við að kenna stærðfræðina verklega eins og að búa til þvívíddarform, þríhyrninga og ferstrendinga. Krakkarnir reikna svo stærðfræðidæmi út frá hugtökunum. Svo er tilvalið að ljúka tímanum með því að skoða myndband úr alheiminum þar sem stærðarhlutföll eru vegin og metin.
Sem sagt alltaf gaman í Varmárskóla.

Ásgerður Inga, Elfa Dís Austmann, Kristín Svanhildur
Kennarar í 1. bekk Varmárskóla

Bryndís Haraldsdóttir

Umhverfisvænn bær

Bryndís Haraldsdóttir

Bryndís Haraldsdóttir

Mosfellsbær er umvafinn fallegri náttúru, innrammaður af fellum, ám og Leirvoginum. Umhverfið okkar skipar stóran sess í lífi bæjarbúa og við viljum huga vel að þeirri auðlind okkar.
Mosfellsbær hefur í gegnum tíðina verið til fyrirmyndar í umhverfismálum. Margt er hér vel gert svo sem aukin flokkun sorps, bætt þjónusta Strætó, góðir göngu- og hjólreiðastígar, hleðslur fyrir rafmagnsbíla og mikil skógrækt svo eitthvað sé nefnt. Án efa er í þessu, eins og öllu öðru, hægt að gera betur, en það er ekki bara hægt – við einfaldlega verðum að gera betur.
Loftslagsvandinn er raunverulegur og aðkallandi og nauðsynlegt er að bregðast hraðar við. Ríkisstjórnin hefur lagt fram 1. útgáfu af aðgerðaáætlun sinni í loftslagsmálum. Áætlunin samanstendur af 34 aðgerðum sem eiga að stuðla að minni losun og aukinni kolefnisbindingu. Um er að ræða stjórnvaldsaðgerðir eins og reglusetningu, hagræna hvata, fjármögnun verkefna og styrki. En það er ljóst að ríkisvaldið eitt og sér getur ekki náð þeim markmiðum sem við þurfum að ná, til þess þarf samstillt átak ríkis, sveitarfélaga, atvinnulífs og almennings.

Kolefnishlutlaus Mosfellsbær
Nú er unnið að nýrri umhverfisstefnu fyrir Mosfellsbæ. Unnið er eftir heimsmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna og samráð hefur verið haft við íbúa. Ég vænti þess að sú vinna gangi vel og hvet umhverfisnefnd Mosfellsbæjar áfram í því mikilvæga verkefni. Ég tel jafnframt eðlilegt að í þeirri stefnu verði sett markmið um kolefnishlutlausan Mosfellsbæ.
Ríkisstjórnin hefur sett sér markmið um kolefnishlutlaust Ísland árið 2040. Allar okkar aðgerðir eiga að miða að því að draga úr losun eins og kostur er. Ýmsar tækniframfarir auðvelda okkur að losa minna en við þurfum líka að breyta hegðun okkar. Kolefnishlutleysi verður þó ekki náð þannig heldur þarf jafnframt að stórauka kolefnisbindingu í gróðri og jarðvegi og minnka þarf losun frá landnotkun.

Í breytingum geta falist ógnir en líka tækifæri
Þrátt fyrir góð markmið og miklar aðgerðir eru breytingar óumflýjanlegar. Verkefnið okkar þarf annars vegar að miða að því að halda hlýnun í lágmarki (undir 1,5°) en líka að aðlagast þeim breytingum sem munu og hafa þegar fylgt hlýnun jarðar eins og t.d. hækkun sjávarstöðu, meiri öfgar í veðurfari, bráðnun jökla o.s.frv.
Mannvirkin okkar þurfa að standast meiri öfgar í veðurfari, lækir og ár munu oftar flæða yfir bakka sína og því þurfa niðurföll og fráveitur að virka undir meira álagi. Skipulag og framkvæmdir bæði á vegum sveitarfélaga en líka einkaaðila þurfa að taka mið af þessum breytingum.
Ég tel að loftslagsmálin séu brýnasta verkefni okkar í dag, ekki bara stjórnmálanna heldur samfélagsins alls. Með samhentu átaki ríkis, sveitarfélaga, atvinnulífs og okkar íbúanna getum við náð þeim markmiðum sem við höfum sett okkur í Parísarsáttmálanum.
Þrátt fyrir að full ástæða sé til að taka ógnina alvarlega þá megum við ekki gleyma okkur í svartnættinu því mitt í því geta líka leynst tækifæri. Ísland getur orðið miðstöð þekkingar, vísinda og nýsköpunar á sviði loftlagsmála og Mosfellsbær getur verið til fyrirmyndar og orðið fyrsta kolefnishlutlausa sveitarfélagið.

Bryndís Haraldsdóttir
Þingmaður

Guðjón Jensson

Mikilvægi umhverfismála

Guðjón Jensson

Guðjón Jensson

Ein hliðin á grundvallarréttindum okkar í nútímasamfélagi er að lifa í góðu og hollu umhverfi.
Þessu er víða ábótavant – einnig í Mosfellsbæ. Það ætti að vera markmið stjórnvalda – alltaf – að kappkosta að bæta samfélagið og þar með umhverfið.
Mjög víða blasa við verkefnin í Mosfellsbæ:
Loftgæðum er víða ábótavant og þyrfti að bæta. Sérstaklega þarf að fylgjast betur með þar sem mengun er töluverð t.d. við Vesturlandsveg. Setja þarf upp mælitæki þar sem fylgjast má betur með þessum málum. Koltvísýringur, brennisteinsgufur og aðrar varhugaverðugar lofttegundir eru eðlislega þyngri en venjulegt loft og mætti því setja upp þessi mælitæki nálægt gamla Brúarlandi. Þar er sérstök ástæða til að fylgjast með loftgæðum enda skólastarfsemi í Brúarlandi.
Suma kyrrláta daga þá logn er má búast við umtalsverðri loftmengun. Á gamlárskvöld hefur flugelda- og blysnotkun farið fram úr öllu hófi á höfuðborgarsvæðinu og hafa niðurstöður mengunar farið langt yfir öll heilsuverndarmörk.

Fyrsta skrefið til betra umhverfis er að fylgjast betur með með aðstoð mælitækni. Annað að setja þrengri reglur um notkun flugelda með það að markmiði að draga verulega úr mengun og hættu sem af þeim stafar.
Spurning að sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu taki sig saman um samstarf við Landsbjörg sem yrði falið að sjá eftirleiðis um þessi flugeldamál með dyggum stuðningi sveitarfélaga og annarra aðila sem málið láta sig varða.
Það hefur gefist mjög vel á Þrettándagleði í Mosfellsbæ undanfarna áratugi og er til fyrirmyndar. Þar er með öllu stranglega bannað að skjóta upp flugflaugum og varhugaverðum blysum enda þúsundir fólks samankomin og mjög mikil slysahætta er til staðar ef handvömm verður. Og Björgunarsveitinni Kyndli hefur verið falið að sjá um flugeldasýningu í lok atburðar með mjög góðum árangri. Með því að hafa betri stjórn á þessum flugeldamálum mættu sveitarfélög spara sér umtalsverðan kostnað af tiltekt eftir gamlárskvöld.

Annað mál:
Göngustígar eru víða í Mosfellsbæ en ekki alls staðar. Hvers vegna hefur t.d. ekki verið lagður göngustígur meðfram veginum að Reykjalundi frá Reykjavegi? Þar hefur um langa tíð verið starfrækt endurhæfingarstöð og óskiljanlegt að þarna liggur enginn göngustígur en komast má að Reykjalundi gangandi eftir krókaleiðum. Hvað er heppilegra en góðir göngustígar – einnig meðfram eða í nánd við aðalökuleið að Reykjalundi. Þá er Varmáin sérstakur kapítuli út af fyrir sig. Þar þarf að ljúka viðgerð stígsins meðfram ánni og er til vansa hversu það hefur dregist.

Víða um Mosfellsbæ eru auk þess gamlir göngustígar. Sumir þeirra eru börn síns tíma, voru fremur illa lagðir með fremur lélegum undirbúningi. Aðrir eru einfaldlega of mjóir og þyrfti annaðhvort að breikka eða leggja annan til viðbótar.

Við verðum að vinna sameiginlega að bæta umhverfi okkar og gera umhverfið betra fyrir börnin sem og alla aðra borgara.

Guðjón Jensson
arnartangi43@gmail.com

Davíð Ólafsson

Menning í Mosfellsbæ

Davíð Ólafsson

Davíð Ólafsson

Um miðjan október var haldinn opinn íbúafundur í Hlégarði um menningarstefnu Mosfellsbæjar. Góð mæting var á fundinn og setið á hverju borði.
Þátttakendum var skipt upp í nokkra vinnuhópa þar sem mótaðar voru hugmyndir íbúa Mosfellsbæjar. Verið er að vinna úr niðurstöðum en ljóst er að Hlégarður á sérstakan sess í hjörtum bæjarbúa.
Margir fundargesta hvöttu okkur til að halda sambærilegan fund með unga fólkinu í Mosfellsbæ til að tryggja að raddir þeirra og hugmyndir fái vægi í þessari vinnu. Við ætlum því að endurtaka leikinn og fá unga fólkið til að koma með tillögur við mótun menningarstefnu Mosfellsbæjar og verður það verkefni kynnt fljótlega.

Ég vil fyrir hönd nefndarinnar þakka öllum sem mættu á fundinn og starfsmönnum bæjarins góða skipulagningu.

Davíð Ólafsson
formaður Menningar- og nýsköpunarnefndar Mosfellsbæjar.

Valdimar Birgisson

Gefum öllum börnum jöfn tækifæri

Valdimar Birgisson

Valdimar Birgisson

Viðreisn í Mosfellsbæ lagði fram tillögu í bæjarráði um að stofnaður verði sjóður til styrktar börnum efnaminni foreldra til íþrótta- og tómstundaiðkunar í Mosfellsbæ. Sjóður þessi hefði til ráðstöfunar um 1,5 milljónir króna árlega.
Íþróttaiðkun barna er jákvæð á allan hátt fyrir þau og á unglingsárum hefur íþróttaiðkun verulega jákvæð áhrif á líkamlegt ástand, andlegan og félagslegan þroska. Hún eykur ábyrga hegðun, námsárangur, trú á eigin getu og styrkir traust á samfélagið. Það er því afar mikilvægt að vel sé staðið að íþrótta- og tómstundaiðkun í bænum og að Mosfellsbær styrki áfram þau íþróttafélög sem starfa í bænum.
Það er hins vegar staðreynd að fjárhagsstaða foreldra hefur áhrif á þátttöku íslenskra unglinga í íþróttum. Samkvæmt niðurstöðum rannsóknar Ársæls Más Arnarssonar, prófessors við Háskóla Íslands frá árinu 2017 er brottfall úr íþróttum meira hjá þeim sem telja fjárhagsstöðu foreldra slæma en hinna sem telja hana góða. Alþjóðlegur samanburður er heldur ekki Íslandi í hag að þessu leyti og eru vísbendingar um að hér sé kostnaður við íþróttaiðkun barna meiri og fari hækkandi.
Það er því brýnt að brugðist verði við og við stöndum betur að verki. Sama í hvaða flokki við stöndum þá hljótum við flest að vera sammála um að gefa börnum jöfn tækifæri óháð efnahag heimila. Þannig er það ekki í dag, kostnaður við íþróttaiðkun barna er það hár að börn hafa ekki jöfn tækifæri.
Þessum viljum við breyta með þessari tillögu. Kostnaðurinn er ekki mikill en ávinningurinn getur verið það.

Valdimar Birgisson