Nýbúinn: Hjartað slær í 270
FRÁ BARDAGABÚRINU Í FJÖLSKYLDULÍFIÐ Í MOSÓ – MAGNÚS INGI INGVARSSON HEFUR FUNDIÐ SITT HEIMILI Í BÆNUM
Magnús Ingi Ingvarsson er tveggja barna faðir, fyrrverandi keppnismaður í blönduðum bardagaíþróttum, slökkviliðsmaður og frumkvöðull sem hefur komið víða við. Hann ólst upp í Grafarvogi en flutti í Mosfellsbæ ásamt eiginkonu sinni, Thelmu, árið 2018. Hér hefur fjölskyldan fundið sitt heimili og þótt Magnús eigi góðar minningar úr gamla hverfinu er enginn vafi á því hvar hjartað slær í dag.
Sveitin í borginni heillaði
Magnús Ingi ólst upp í Grafarvogi ásamt fjórum bræðrum sínum og segir æskuárin hafa verið einstaklega skemmtileg.
„Að alast upp í Grafarvoginum var frábært og mætti alveg líkja þeim tíma við Mosfellsbæ í dag, mikið af ungu fólki og börnum. Það var aldrei dauð stund á heimilinu enda erum við fimm bræðurnir.“
Árið 2018 keyptu Magnús og Thelma sína fyrstu íbúð í Gerplustræti í Mosfellsbæ. Það var fyrst og fremst nálægðin við náttúruna og tilfinningin fyrir því að búa í sveit í borg sem heillaði þau.
Síðan þá hefur fjölskyldan fest rætur í bænum og í sumar færði hún sig um set innan Mosfellsbæjar. Þau eru nú smám saman að koma sér fyrir á nýja heimilinu.
Magnús segir samfélagið hafa komið sér skemmtilega á óvart, ekki síst hversu náið það sé þrátt fyrir að íbúarnir séu orðnir fjölmargir.
„Samfélagið, hvað það er þétt og allir þekkja alla. Ég á stundum erfitt með að trúa því að við séum í kringum 14.000 manns.“
Það sem honum þykir þó einna vænst um er kyrrðin sem tekur á móti honum þegar hann kemur heim í bæinn.
„Kyrrðin sem kemur yfir mann þegar maður keyrir út af Vesturlandsveginum,“ segir hann þegar hann er spurður hvað sé best við að búa í Mosó.
Og saknar hann einhvers úr Grafarvoginum?
„Nei, í rauninni ekki. Eins góður og Grafarvogurinn var þá er Mosfellsbær einfaldlega betri.“
Hann viðurkennir þó að honum finnist alltaf gaman að heimsækja gamla hverfið en segir engan vafa leika á því hvar hann eigi heima í dag.
„Mér finnst alltaf gaman að kíkja í Grafarvoginn en hjartað slær í 270.“
Bardagabúrið kenndi honum sjálfsaga
Íþróttir hafa alla tíð skipað stóran sess í lífi Magnúsar og hann hefur bæði æft og keppt í fjölmörgum greinum. Það voru þó blandaðar bardagaíþróttir sem fönguðu áhuga hans hvað mest.
„Fjölbreytileikinn heillar mig og blandaðar bardagaíþróttir hentuðu því vel, þar sem ég gat lagt áherslu á mismunandi bardagaíþróttir eftir því hvað vakti áhuga minn hverju sinni.“
Magnús á að baki keppnisferil í bardagabúrum og hefur tekist á við ýmsa harða andstæðinga. Þegar hann er spurður hver hafi reynst honum erfiðastur kemur svarið þó nokkuð á óvart.
„Það er kannski klisja að nefna sjálfan sig sem sinn mesta andstæðing,“ segir hann og útskýrir að hver keppni hafi fyrst og fremst verið prófraun þar sem hann þurfti að sanna fyrir sjálfum sér að hann væri nægilega góður.
Hann segir bardagaíþróttirnar hafa kennt sér margt sem nýtist langt út fyrir keppnisvöllinn, ekki síst virðingu, sjálfsaga og ábyrgð.
„Í bardagaíþróttum er rík áhersla lögð á virðingu fyrir félaganum og sjálfsaga sem maður tekur með sér út í lífið. En þær kenna manni líka að axla ábyrgð, þar sem þú ert bara einn að keppa og ef þú tapar þá er erfitt að kenna öðrum um.“
Stofnaði fyrirtæki með öryggi að leiðarljósi
Samhliða íþróttaferlinum starfaði Magnús í rúman áratug með börnum og ungmennum með fjölþættan vanda. Sú reynsla varð síðar kveikjan að fyrirtækinu Þitt öryggi, sem hann stofnaði.
Hugmyndin kviknaði þegar hann var beðinn um að halda sjálfsvarnarnámskeið fyrir samstarfsfólk sitt. Þá áttaði hann sig á því hversu oft starfsfólk í umönnun og þjónustu þyrfti að takast á við erfiðar aðstæður án nægilegrar þjálfunar.
„Mér blöskraði einfaldlega þekkingarleysið og hvað starfsfólk í umönnun og þjónustu er sett í krefjandi aðstæður án nokkurs konar þjálfunar.“
Í kjölfarið hóf hann að þróa námskeið þar sem lögð er áhersla á fyrirbyggjandi aðgerðir, öryggisferla og líkamleg inngrip, með öryggi allra í fyrirrúmi.
Í dag býður fyrirtækið upp á fjölbreytta fræðslu og tekur einnig að sér tímabundin verkefni þar sem aðstæður eru sérstaklega krefjandi.
Magnús hefur þó fengist við ýmislegt fleira í gegnum tíðina og nýverið ákvað hann að snúa aftur til starfa hjá slökkviliðinu. Þar segist hann vera á heimavelli.
„Slökkviliðsstarfið. Óvissan og fjölbreytileikinn henta spennufíklinum vel,“ segir hann þegar hann er spurður hvert sé skemmtilegasta starf sem hann hafi gegnt.
Vill meiri afþreyingu fyrir börn og ungmenni
Magnús hefur einnig stigið inn á vettvang stjórnmálanna í Mosfellsbæ. Hann segir áhuga sinn á samfélagsmálum lengi hafa verið til staðar en upphaflega hafi hann ekki séð fyrir sér að taka þátt í stjórnmálastarfi fyrr en börnin væru orðin eldri.
„Við sem erum með ung börn veigrum okkur við þessu sökum tímaleysis en staðan er samt sú að við þurfum einmitt fulltrúa sem talar okkar máli.“
Eftir nokkur samtöl ákvað hann að láta slag standa og segir áhugann aðeins hafa aukist síðan.
Magnús er ánægður með Mosfellsbæ sem fjölskyldubæ og segir samstöðu foreldra í sínu nærumhverfi vera til fyrirmyndar. Hann telur þó mikilvægt að bæjarfélagið haldi áfram að þróast með þarfir barna og ungmenna að leiðarljósi.
Þegar hann er spurður hverju hann myndi breyta í Mosfellsbæ ef hann fengi þrjár óskir stendur ekki á svarinu.
„Ég myndi eyða þremur óskum í að fá fjölbreytta afþreyingu í bæinn.“
Hann vill sjá fleiri möguleika fyrir börn, ungmenni og fjölskyldur til að verja frítíma sínum í bænum og telur mikilvægt að slíkt verði unnið í góðu samstarfi við íbúana.
„Við þurfum fjölbreytta afþreyingu í bæinn og við þurfum að gera það í samstarfi við alla hópa og þá sérstaklega ungmennin okkar.“
Mosfellsbakarí, fjallgöngur og gott grill
Þótt Magnús hafi nóg fyrir stafni gefur hann sér tíma fyrir fjölskylduna og fjölbreytt áhugamál. Fullkominn laugardagur í Mosó þarf ekki að vera flókinn að hans mati.
„Æfingar fyrir hádegi, Mosfellsbakarí, sund og enda svo daginn á að fá vinafólk í gott grill.“
Náttúran skipar stóran sess í lífi hans og þegar hann er spurður hvert hann myndi fara með gest sem aldrei hefði komið í Mosfellsbæ er svarið einfalt.
„Ég elska fellin okkar. Gestinum yrði skellt í gönguskó og hann rekinn upp á eitt þeirra.“
Magnús viðurkennir að hann eigi líklega fleiri áhugamál en tíminn leyfi honum að sinna. Veiðin sé þar ofarlega á lista en hann hafi einnig uppgötvað nýtt áhugamál sem hann hafi ekki haft sérstaklega hátt um.
„Ég hef nýlega tekið upp á því að baka,“ segir hann.
Og hvernig skyldi fjölskyldan lýsa þessum fjölhæfa heimilisföður í fáeinum orðum?
„Lausnamiðaður, með athyglisbrest og góður kokkur.“
Magnús segist vel geta tekið undir þessa lýsingu. Hann reyni yfirleitt að finna lausnir í stað þess að láta vandamál hafa áhrif á sig, eigi erfitt með að einbeita sér að því sem veki ekki áhuga hans og njóti þess að elda góðan mat.
Næsti kafli skrifaður í Mosó
Þegar Magnús er spurður hvar hann sjái sjálfan sig eftir tíu ár segist hann ekki vilja útiloka neitt. Lífið hafi kennt honum að ný tækifæri og ævintýri geti alltaf verið handan við hornið.
„Ég hef alltaf litið á lífið sem kafla og það gæti vel verið að við verðum í nýjum kafla eftir tíu ár.“
En þótt framtíðin sé óráðin telur hann líklegast að fjölskyldan haldi áfram að byggja upp líf sitt í Mosfellsbæ.
„Ég tel þó að sagan haldi áfram að skrifast á sama stað, hérna í Mosfellsbænum.“
Og miðað við hversu vel Magnús og fjölskylda hans hafa komið sér fyrir virðist ljóst að Grafarvogspilturinn sé orðinn Mosfellingur af lífi og sál, enda slær hjartað í 270.






