Lífið er núna

Páll Ásmundsson lét af störfum um sjötugt eftir langan og farsælan starfsferil. Hann segir mikilvægt að fólk fái að starfa eins lengi og það vill svo lengi sem það hafi áhuga og getu til. Sjálfur upplifði hann mikla ánægju af því að vera virkur á vinnumarkaði langt fram eftir aldri.
Í dag nýtur Páll þess að verja meiri tíma með fjölskyldunni og sinna áhugamálum sínum, ekki síst golfinu, sem hann reynir að stunda eins oft og tækifæri gefst.

Páll fæddist á Akranesi 28. janúar 1956. Foreldrar hans eru Ingunn Ágústsdóttir, húsmóðir og Ásmundur Pálsson, fv. skrifstofumaður hjá Skeljungi og margfaldur Íslandsmeistari í bridge. Þau eru bæði látin.
Systkini Páls sammæðra eru Ingibjörg f. 1944, Pétur f. 1947 d. 2016 og Guðlaug f. 1950. Alsystkini eru Dagbjört f. 1957 og Sigríður f. 1958.

Mótunarárin góð
„Ég bjó fyrstu árin mín á Barónsstíg, við Sundhöllina í Reykjavík. Það var mikið af skemmtilegum leikfélögum í hverfinu og stutt í skóla og sund.
Við fjölskyldan fluttum síðan í Vesturbæinn þegar ég var 13 ára. Þetta voru líka góð mótunarár en það var samt mjög erfitt að fara úr gamla örugga hverfinu í algjörlega nýtt umhverfi, fyrsta árið í gagnfræðaskóla og þekkja engan.
En verandi kominn í Vesturbæinn þá er maður þar með orðinn KR-ingur. Ég byrjaði strax að æfa knattspyrnu með KR, þannig að einu sinni KR-ingur alltaf KR-ingur, það segir máltækið allavegana,” segir Páll og brosir.”

Þetta var manndómsvígsla
„Ég fór tvö sumur í sveit, annars vegar í Helgafellssveit á Snæfellsnesi og hins vegar í Vestur-Húnavatnssýslu, rétt hjá Hvammstanga. Þetta var mikil upplifun, það herðir mann að fara að heiman og vera hjá ókunnugu fólki. Minningarnar eru góðar í báðum þessum tilfellum.
Þegar ég var 13 ára þá fór ég til sjós á þúsund tonna togara eitt sumar. Við vorum tveir sem tókum að okkur að vera aðstoðarmatsveinar en skipverjar voru um 30. Á sunnudögum voru sex lambalæri í matinn, við þurftum að skræla 100 kartöflur og brúna þær svo. Þetta var mikil manndómsvígsla og mikið ævintýri, berjast við sjóveiki og bara að vinna við framandi aðstæður, en þetta gerði manni gott.”

Meiri leikur en lærdómur
Páll gekk í Austurbæjarskóla og Hagaskóla og á góðar minningar þaðan. Hann segir fyrstu árin hafa verið meiri leikur en lærdómur. Ein minning sé honum sérstaklega minnistæð, þá var lesið upp úr bókinni um Hjalta litla í kaffitímanum. Nestið var samloka með osti og sultu og volg kókómjólk, drukkin úr kókflösku með plasttappa. Gagnfræðaskólaárin hafi verið skemmilegur tími enda mikill mótunartími unglinsáranna. Landafræði og saga voru skemmtilegustu fögin.
Eftir útskrift fór Páll í Lindargötuskóla í eitt ár og svo í Verzlunarskóla Íslands þaðan sem hann útskrifaðist vorið 1975. Hann segir mikinn ríg hafi verið á milli MR og Verzló og hann hafi tekið þátt í nokkrum skemmtilegum íþróttaviðburðum á milli skólanna.
Á sumrin, samhliða skólagöngunni, starfaði hann á bensínstöð og nokkur sumur hjá jarðvegsverktökum. Hann segir að það hafi alltaf verið gott að komast úr skólanum í annað umhverfi.

Datt í lukkupottinn
„Ég hóf störf hjá Skrifstofuvélum árið 1977 og starfaði þar í sjö ár. Það var gaman að koma til vinnu þar alveg óreyndur skrifstofumaður, en ég fékk góða kennslu og reynslu. Þaðan fór ég yfir til G. Á. Pétursson hf sem var lítil heildsala og vélsmiðja, þar nýttist vel reynslan úr fyrra starfi.
Árið 1989 datt ég í lukkupottinn þegar mér bauðst starf hjá Reykjagarði/Holtakjúklingi. Þar starfaði ég með með Bjarna Ásgeiri Jónssyni og hans fólki, frábær tími. Þetta voru mikil gæfuspor, ég lærði mikið af því að starfa með Bjarna og hef alltaf litið á hann sem minn mentor.
Árið 2001 hóf ég svo störf hjá Öryggismiðstöðinni, góður tími og fyrirtækið í mikilli mótun. Ég færði mig svo um set árið 2004 og hóf störf hjá Öndvegi, sem var leiðandi húsgagnafyrirtæki.”

Vinnan skilaði okkur öllum titlum
Eiginkona Páls er Einhildur Pálsdóttir, fyrrverandi skrifstofumaður hjá Forlaginu. Börn Páls frá fyrra hjónabandi eru Katrín f. 1985, Ásmundur f. 1988 og Hermann Ingi f. 1991 og börn Einhildar eru Eyrún f. 1981 og Páll f. 1985.
„Við fjölskyldan höfum gaman af því að ferðast saman og fara í sumarbústaðaferðir, en á seinni árum höfum við mikla gleði af því að hittast og borða saman.
Ég er forfallinn golfari og hef verið það síðustu 25 ár, og hef haft mikið gaman af. Á árunum 1990-1999 tók ég þátt í uppgangi handknattleiksliðs Aftureldingar. Það var mikil og skemmtileg vinna sem skilaði okkur öllum titlum sem í boði voru árið 1999. Ég sat einnig í sóknarnefnd Lágafellsskóknar í 17 ár, mjög gefandi starf.”

Umsvifin hafa stóraukist
„Árið 2007 hóf ég störf hjá S4S ehf samstæðunni, sem rekur skóbúðir og verslanir á höfuðborgarsvæðinu og á Akureyri. Þar starfaði ég síðustu 18 ár starfsævi minnar svo ég hef því verið skrifstofumaður í 48 ár,” segir Páll og brosir.
Þegar ég hóf störf þar voru 5 verslanir og um 70 starfsmenn. Nú, í lok starfstímans 2025 eru verslanirnar orðnar 13, 3 netverslanir og 180 starfsmenn, svo það er því ljóst að umsvifin hafa stóraukist. Ég er stoltur að hafa verið þátttakandi í þessari vegferð.”

Ákveðinn í að halda mínu striki
„Þegar ég varð 67 ára þá tók ég þá ákvörðun að halda áfram störfum til sjötugs, enda heilsan og starfsþrekið gott. Svo nálguðust þessi tímamót og ég var ákveðinn í að halda mínu striki, að hætta við árslok 2025. Sumir gáfu mér ráð að betra væri að hætta inn í vorið og birtuna en ég valdi áramótin. Það er mikilvægt að fólk fái að starfa eins lengi og það vill svo lengi sem það hefur áhuga og getu til. Ég upplifði mikla ánægju af að vera virkur á vinnumarkaði langt fram eftir aldri.
Það verður auðvitað annar taktur í lífinu við að hætta að vinna fasta vinnu en þá gefst líka meiri tími til að sinna fjölskyldunni og áhugmálunum. Við ákváðum að láta af störfum á sama tíma ég og konan mín, það fannst okkur rétt að gera ef mögulegt væri. Við eigum níu barnabörn á ýmsum aldri svo það er alltaf nóg um að vera.
Lífið er núna, ég hlakka alltaf til vorsins því svo kemur sumarið og þá hefst golfvertíðin,” segir Páll brosandi er við kveðjumst.